|
Bugün iki kara haber ögrendim, biri Misirci Ibrahim Amcam, her zaman aklimda ama kötü haberin tarihini bekliyordum...
Kimilerini Ibrahim Amcayi boyaci diye bilir, oysa ben Onu küçüklügümden beri boya isini çok iyi yapsa da MISIRCI olarak bilirim. Rahmetli Hifzi Abinin manavinin arka tarafinda, yine rahmetli Sucu Cebrail Amcanin su sarnicinin karsisinda, Selim Abinin bakkalinin arka tarafindan Ali ve Coskun Otman abilerin evine dogru giderken üç yol agzindaki bulunan elektrik direginin dibine bagli üç tekerlikli misir arabasi hala gözümün önünde.
Koca misir kazani kaynayincaya kadar 3-5 saat geçerdi. O arada Rahmetli Ibrahim Amca misirlari koçanindan söküp suya atardi. Bazen yanina gider sohbet ederdim.
Bana iyi misir nasil olur, onu anlatirdi. Sonra da bol tuzlu, sütlü bir misir verirdi. Ibrahim Amca yaa bu pismemis satamiyosun da bana mi veriyosun dedigimi hatirliyorum hala. Olur mu evladim, sana biraz önce anlattim ya misirin iyisi aslinda bu, sen ye, ben ne diyosam sen onu yap, derdi...
Ibrahim Amca hiç alinma ama, o zamanlar bile içimden: Yaa, tabii, sen bu misiri satamazsin ondan bana veriyosun di mi, diye geçerdi...
Bu bunu Misirci Ibrahim Amcaya nasil söylerdim ki ? Ya bir de kizarsa ? Kizip da misirini geri alirsa ?
Bana verdigin misirlar için sana tesekkür eder, rahmetli ellerinden öperim, Ibrahim Amca. Gittigin yer aydinlik olsun, ama tanidiklara selam söylemeyi UNUTMA !!!!
Ikincisi ise degerli dostum, sevgili arkadasim Kumbara Sabahattin.
Bilirsin, seninle de bir sürü anilarimiz oldu. Ama bu haberi duyduguma o kadar üzüldüm ki, sen böyle birseyi hakedecek biri degildin.
Ondan, yazmak içimden pek gelmiyor.
Basta, Ibrahim Amcanin esi ve kizi Sehriban, arkadaslarimdan Wamp Hidir, Süleyman ve Ali Cimen, sonra da sevgili kardesim Metinin acilarini paylasir, kendilerine Allahtan rahmet, dost, arkadas ve sevdiklerine de bassagli dilerim.
Allah geride kalanlara uzun, saglikli ve huzurlu ömürler versin !
AMIN !!!
Arif KIZILDAG
|
